گروه ادب: شاعران می‌توانند از مواريث فرهنگی، سنت‌ها، ادعيه و دعاهای مذهبی از جمله دعای تحويل سال در آثار خود بهره ببرند و با بيان غير مستقيم اين مفاهيم در لايه‌های درونی آثار خود، شاهكاری ماندگار خلق كنند.

«آرش شفاعی» نويسنده و پژوهش‌گر ادبی در گفت‌وگو با خبرگزاری قرآنی ايران (ايكنا) با بيان اين مطلب گفت: مفهوم نوروز، رستاخير طبيعت، به استقبال باد بهاری رفتن و جان را در معرض اين نوازش و نفخه‌های الهی قرار دادن در آثار بسياری از شاعران كلاسيك تكرار و به هر يك از اين معانی با قرائت‌های مختلفی پرداخته شده است.

وی افزود: رسالتی نانوشته درعرصه‌ی هنر و ادب بر عهده‌ی اصحاب قلم گذاشته شده و آن اين است كه همه‌ی نويسندگان و هنرمندان وظيفه دارند تا با آفرينشی نو و بديع به سهم خود در جهت تطور و تكامل مواريث فرهنگی كشور گام بردارند.

نويسنده‌ی مجموعه‌ حج‌نوشته‌ی «سنگ در سرزمين آينه‌ها» با اشاره به اين سخن «روزی كه انسان مرتكب گناه نشود آن روز عيد حقيقی است» و ارتباط آن با مفهوم نوروز تصريح كرد: چنانچه انسان را خلاصه‌ی طبيعيت ـ‌ عالم صغير ـ ‌بدانيم و گناه را بر هم‌زننده‌ی تعادل، آرامش و استغنای روحی او در نظر بگيريم می‌توان گفت روزی كه انسان با ترك گناه به سمت اهورايی شدن حركت كند در واقع آن روز، نوروز طبيعت وجود آدمی است؛ بنابراين نوروز نيز روزی است كه طبيعت به نقطه‌ی اعتدال و شكوفايی می‌رسد.

وی با اشاره به مفهوم عيد نوروز در آثار شاعران معاصر تأكيد كرد: شاعران معاصر هنوز چناكه بايد در آثار خود به اين مضمون نپرداخته‌اند و در برخی آثار كه به اين مضمون پرداخته شده به عبث بودن جشن‌ها،‌ اختلافات طبقاتی ـ كه در اين ايام بسيار چشم‌گيرتر به نظر می‌رسد ـ، حسرت دوران كودكی و ... اشاره شده است و به‌طور كلی می‌توان گفت كه شاعران ما با نگاهی تلخ به نوروز نگريسته‌اند؛ در حالی‌كه مفهوم نوروز از ظرفيت بسيار بالايی در ادبيات برخوردار است.

شاعر مجموعه‌ی «تا فرسوی رفتن» تصريح كرد: در مكتب تشيع، نوروز به‌عنوان يك سنت ايرانی و باستانی مطابق با فطرت آدمی، نماد انديشه‌ی اهورايی و حركت از تاريكی به روشنايی مطرح و تأييد شده است.

اين شاعر در پايان با اشاره به ضرورت گسترش سنت نوروز در خارج از مرزهای ايران تصريح كرد: ما بايد سنت نوروز را به‌عنوان ميراث فرهنگی در همه‌‌جای جهان گسترش دهيم و در جهت گفت‌وگوی تمدن‌ها به‌صورت عملی گام برداريم.